SerbianLatinEnglish (UK)
petak, 18 avgust 2017

Vrnjačka banja

Vrnjačku Banju su u vreme Rima posećivali uglavnom legionari iz 5. Flavijeve legije i 7. Klaudijeve, kao i romanizovana aristokratija radi lečenja i oporavka.

Tvrdnja da su Rimljani imali saznanja o mineralnim izvorima Vrnjacke Banje dolazi od putopisca Feliksa Kanica s kraja 19-og veka. On kazuje da se terme u Vrnjačkoj Banji nalaze južno od utvrđenja u selu Gračac. Međutim, tokom radova u 19- om veku, ostaci nisu bili vidljivi ili oni koji su radili istraživanja nisu znali kako da ih prepoznaju.

Tragovi rimskog doba pronađeni su slučajno prilikom traženja toplih izvora 1924. godine. Pravilno isklesan kamen, sa kog teče topla mineralna voda, otkriven je na dubini od 2.40m. Oko 200 komada rimskih novčića, koji pripadaju periodu od Avgusta do Valentinijana, pronađeni su u toplim izvorima u steni. Odmah pored rimskih izvora, otprilike na istoj dubini, pronađeni su ostaci prvog poznatog bazena.

Banja je dobila ime po selu Vrnjci gde su pronađena izvorišta mineralne vode. Prvi pisani document o Vrnjačkoj Banji je izveštaj Barona Zigmunda Herdera, koji je uradio istraživanje o nacionalnom blagu Srbije po direktivi kneza Miloša Obrenovića. On je smatrao da je mineralna voda Vrnjci izuzetnog kvaliteta i uporedio je sa čuvenim izvorima mineralne vode u Karlovim Varima u Českoj.

Još pre Drugog svetskog rata topla voda u staklenim bocama počela je vrlo brzo da osvaja tržiste. Danas, mineralna voda “Vrnjci”, jedno je od najpoznatijih obeležja Vrnjačke Banje.

Oko 100 km južno nalazi se klisura reke Ibar. Tu su i visoke planine sa čuvenim skijalištem Kopaonikom. Takođe, ovo je region sa najznačajnijim spomenicima srpske srednjovekovne kulture, posebno manastira sa monumentalnim fresko-slikarstvom. Neki od njih su pod zastitom UNESCO-a kao deo svetske kulturne bastine.

U Vrnjačkoj Banji nalaze se i hoteli visokih kategorija sa zatvorenim bazenima, konferencijskim salama i sportskim objektima.